Berno van Meijel

Berno van Meijel

Generalistische kennis toepassen op korsakov

Prof. dr. Berno van Meijel is sinds 2003 lector GGZ-verpleegkunde bij Hogeschool Inholland. Per 1 oktober 2014 is hij benoemd tot bijzonder hoogleraar GGZ-verpleegkunde bij de afdeling Psychiatrie van het Amsterdam UMC (VUmc). Daarnaast is hij als lector/hoogleraar verbonden aan de Parnassia Groep.

Berno is sinds 2020 lid van de wetenschapsraad. Hij brengt vooral zijn brede ervaring op het gebied van praktijkonderzoek en interventies in de verpleegkunde ter tafel. ‘Via onderzoek van Mirjam van Dam, die de verpleegkundige zorg bij korsakov onderzoekt, ben ik bij het onderwerp betrokken geraakt. Als het gaat om onderzoek en innovatie zijn veel principes die bij andere doelgroepen gelden, ook op korsakov van toepassing. Zo kan ik vanuit een andere achtergrond een nuttige bijdrage leveren.’

Frisse blik

‘We proberen interventieontwikkeling goed te laten aansluiten bij ervaren problemen in de praktijk, zowel door cliënten, mantelzorgers en hulpverleners. Mirjam voert momenteel een probleemanalyse uit onder verpleegkundigen en verzorgenden. Zij hebben veel te maken met de gevolgen van korsakov. Er loopt nu een inventarisatie van de problemen die zij in hun dagelijkse werk ervaren. Een dergelijk onderzoek heb ik eerder bij andere doelgroepen uitgevoerd, maar het is dus ook bij korsakov toepasbaar. Mijn persoonlijke inbreng met generalistische kennis van buiten het korsakov-werkveld is dan nuttig.’

Verbinden van onderzoek en praktijk

Berno staat bekend om de praktische en directe toepassingsmogelijkheden van zijn onderzoeksresultaten in de praktijk en het versterken van de verbinding tussen onderzoek, onderwijs en werkveld. Hij is blij dat nu ook wetenschappelijke inzichten uit de verpleegkunde bij korsakov betrokken worden. ‘De verplegingswetenschap is pas relatief kort een academische discipline. We zien dat vanuit de verpleegkunde nuttig onderzoek wordt gedaan met een directe link naar de praktijk. Neem weer het onderzoek van Mirjam van Dam. Dat staat met de poten in de klei: ze onderzoekt de problemen die in de praktijk worden ervaren en brengt die over naar de wetenschap die er vervolgens mee aan de slag gaat. Idealiter vloeien daar praktisch toepasbare en wetenschappelijk onderbouwde interventies uit voort waar de verpleegkundige weer mee aan de slag kan. Zo is de cirkel rond. En dat is ook precies waar de Kennisagenda voor staat: het verbinden van de zorgprofessional en de wetenschap.’

Twee groepen moeten elkaar vinden

Het is van belang dat verpleegkundigen en verzorgenden binnen de korsakov-zorg hun actieve bijdrage aan wetenschappelijk onderzoek leveren. Zo kunnen we mensen meekrijgen in uiteindelijke kwaliteitsverbetering van de zorg, hoopt Berno. ‘Het is voor hen relatief nieuw om zo’n actieve rol in onderzoek te spelen. Voor onderzoekers op hun beurt is het een uitdaging om de kennis en kunde vanuit de verpleegkundige praktijk in hun onderzoek mee te nemen. Die twee groepen moeten elkaar dus in de toekomst meer gaan vinden.’